Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΩΝ, Η ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, Η ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ!
Γιάννης Μαγκριώτης
Photo credits: Chris Barbalis
Ένα εκλογικό σύστημα, ανάλογου του γερμανικού, με ελάχιστες προσαρμογές, είναι αναγκαίο τώρα, όσο ποτέ. Αυτό πρέπει να υποστηρίξουν τα κόμματα αριστερά της ΝΔ
Από τον 18ο αιώνα, μέχρι πρόσφατα, η μεγάλη κερδισμένη ήταν η Δύση. Τις τελευταίες δεκαετίες, κερδισμένες είναι η Κίνα, η Ινδία, το Βιετνάμ, η Ινδονησία, ο Παγκόσμιος Νότος, με εξαίρεση την Αφρική και οι λόγοι γνωστοί. Η ΕΕ και η χώρα μας δεν μπορούν να διατηρήσουν και να βελτιώσουν την ευημερία των πολιτών τους, την προοπτική των νέων και το κοινωνικό κράτος.
Τρεις είναι οι βασικές μεταμορφώσεις στην εποχή μας, που επηρεάζουν τον πλανήτη, τις χώρες, τη δημοκρατία, τη ζωή μας:
- Η αποδιάρθρωση της φιλελεύθερης δημοκρατίας και η ανάδυση αυταρχικών δημαγωγικών καθεστώτων.
- Η ανάδυση της Κίνας
- Η επιρροή των νέων τεχνολογιών και ειδικά της τεχνητής νοημοσύνης, στη δημοκρατία, την οικονομία και το περιβάλλον.
Τις τελευταίες δεκαετίες, έχουμε νέες κρίσεις, όπως η κλιματική, η μετανάστευση, οι ταυτότητες, η κρίση της κοινωνικής και πολιτικής εκπροσώπησης στις δημοκρατικές χώρες και, πολλές προκλήσεις, όπως τις νέες τεχνολογίες που αλλάζουν και πολύ γρήγορα τα πάντα στη ζωή μας, και την ισχυροποίηση αυταρχικών καθεστώτων, όπως της Κίνας, της Ρωσίας και όχι μόνο.
Ο καπιταλισμός έχει επικρατήσει παντού, δεν υπάρχει κάποιο άλλο αξιόπιστο σύστημα για την οργάνωση της παραγωγής και των συναλλαγών σήμερα και στον ορατό πολιτικό ορίζοντα. Όμως ο καπιταλισμός που έχει επικρατήσει είναι ο φθίνων δημοκρατικός της δύσης και ο αυταρχικός καπιταλισμός στην Ανατολή.
Οι οικονομικές αποτυχίες των τελευταίων δεκαετιών στις ανεπτυγμένες χώρες, είναι ο βασικός λόγος που εντάθηκε, η ανασφάλεια μεγάλου μέρους των κοινωνιών, του άγχος, η αγανάκτηση και η καχυποψία. Οι εξελίξεις αυτές, οδήγησαν στην απαξίωση των φορέων της κοινωνικής και πολιτικής εκπροσώπησης και την ανάδειξη λαϊκιστών-δημαγωγών πολιτικών.
Το δίλημμα που θέτει η πλουτοκρατία και οι πολιτικοί εκφραστές της, είναι: Μεγάλο κράτος ή ελεύθερη αγορά. Όμως το πραγματικό δίλλημα είναι, ανάμεσα σε μια αγορά και ένα κράτος, που είναι οργανωμένα με τέτοιο τρόπο, ώστε να δημιουργούν γενική ευημερία και όχι να διοχετεύουν τον παραγόμενο πλούτο, σε όσους είδη τον κατέχουν.
Είναι εγκληματικό, οι πολύ πλούσιοι, να ενδιαφέρονται μόνο για την αύξηση του δικού τους πλούτου και να αδιαφορούν για την ανασφάλεια και τον φόβο πού δημιουργούν στην μεσαία τάξη και τους πιο αδύναμους.
Έτσι, είναι πολύ εύκολο να σπρώξουν τους μικρομεσαίους και τους αδύναμους στην απόγνωση και στην οργή, να ανοίξουν το δρόμο στον νταή δημαγωγό, τον απολυταρχισμό, με τον περισσότερο κόσμο να τον πιστεύει, διότι φαίνεται ότι λέει «αλήθειες», το βλέπουμε στις ΗΠΑ και όχι μόνο.
Η διαφθορά υπονομεύει τη δημοκρατία και την οικονομία.
Οι πολίτες, που θεωρούν διεφθαρμένους τους πολιτικούς, εύκολα πέφτουν θύματα πλούσιων δημαγωγών, με το απλοϊκό επιχείρημα: «αυτός είναι πλούσιος, δεν θα κλέψει», χωρίς να σκέφτεται, πως κάποιος έγινε τόσο πλούσιος, η περίπτωση Τραμπ, είναι χαρακτηριστική. Η εντιμότητα και η αξιοπρέπεια λοιδορούνται ως ανικανότητα να κερδίσεις πλούτο, να καταλάβεις την εποχή σου.
Ο εχθρός, δεν είναι έξω από τις δημοκρατικές χώρες, είναι μέσα.
Για να αναχαιτιστεί, πρέπει οι πολιτικές των κυβερνήσεων, να στοχεύουν σε μια εύρωστη μεσαία τάξη και σε μια ασφαλή κοινωνία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου